Vrijheid maken wij met elkaar!
Het accent van 4 en 5 mei is in de afgelopen jaren verschoven van een terugblik naar een vooruitblik, van bevrijding naar vrijheid. 5 mei is de dag waarop we de herwonnen vrijheid vieren, maar tevens de dag waarop we stil staan bij de betekenis en het belang van vrijheid en democratie vandaag en in de toekomst.
Historie IJssalon Koco
De voormalige ijssalon Koco gevestigd in de Van Woustraat 149 in eigendom van de Duits Joodse vluchtelingen Ernst Cahn en Alfred Kohn werd gebruikt voor het organiseren van verzetsactiviteiten tegen de Duitse bezetting.
De salon was de thuisbasis voor Joodse knokploegen, hier werd ook het verzet georganiseerd tegen de anti-joodse rellen van februari 1941.
Ondanks de keiharde onderdrukking van de Duitse bezetter had de verzetsgroep succes met haar activiteiten. De verzetsgroep die vanuit Koco opereerde werd echter verraden.
Op 19 februari 1941 werd de ijssalon in de Van Woustraat aangevallen door de Grüne Polizei.
De eigenaren en bezoekers van de salon verzetten zich, waarbij er door een van de eigenaren met ammoniakgas werd gespoten. Uiteindelijk lukte het de Grüne Polizei om het pand binnen te vallen. De eigenaren Ernst Cahn en Alfred Kohn wisten te ontsnappen, maar zijn later op die dag alsnog gearresteerd.
Als represaille voor de gebeurtenissen in ijssalon Koco vonden er op zaterdag 22 februari en zondag 23 februari 1941 in de Jodenbuurt razzia’s plaats. Tijdens deze razzia’s werden 425 Joodse mannen tussen 20 en 35 jaar opgepakt en afgevoerd naar het concentratiekamp Mauthausen.
Deze razzia’s waren de aanleiding voor de Februaristaking van 25 februari 1941. Ernst Cahn zat gevangen in het Oranjehotel, waar hij ondanks langdurige marteling weigerde de naam van de monteur van de ammoniakinstallatie te noemen.
Op 3 maart 1941 werd Ernst Cahn op de Waalsdorpervlakte doodgeschoten door een vuurpeloton, hij was de eerste verzetsstrijder die op de Waalsdorpervlakte werd vermoord.
In Osdorp is een straat naar hem vernoemd. Alfred Kohn werd gedeporteerd en is in gevangenschap overleden.
Ernst Cahn en Alfred Kohn waren voor en in de 2e wereldoorlog slachtoffers van discriminatie en racisme. In de 30er jaren van de vorige eeuw zijn ze hun geboorteland Duitsland ontvlucht vanwege het opkomende fascisme en anti-semitisme.
In Nederland wisten ze een nieuw bestaan op te bouwen, maar al voor het begin van de 2e wereldoorlog werden Ernst Cahn en Alfred Kohn geconfronteerd met discriminatie en intolerantie. Zo werden zij voor de oorlog al geconfronteerd met de leus “Eigen volk eerst”.
Op o.a. de site kindermonument.nl staat te lezen:
“Ook voor de oorlog waren er in Nederland mensen die discrimineerden. Zij gaven de schuld van de werkloosheid en de armoede aan de Joden. “Eigen volk eerst” riepen ze. Al in 1939 gingen ze de Joden pesten. Bij de ijssalon gingen ze relletjes trappen. Dat mocht niet van de politie. Een paar raddraaiers werden gearresteerd. Zij kregen straf. Maar - je kan het haast niet geloven - de ijssalon werd ook gestraft. Hij mocht ’s avonds niet meer openblijven. Het was allemaal heel oneerlijk.”